MEVLİD-İ ŞERİF – SÜLEYMAN ÇELEBİ

MEVLİD-İ ŞERİF

Mefharı-i Mevcudat, Hazret-i Fahri Kainat

Muhammed Mustafa ra salavat

Allahümme salli ala seyyidina Muhammedinin-

Nebiyyi ve ala alihi ve sahbihi ve sellim

Ey Hüda’dan lütf-i İhsan isteyen

Mevlid-i pak-i Resululullah’a gel

Cennet içre huri gılman isteyen

Mevlid-i pak-i Resulullah’a gel

Ol Resulü doğduğu şeb bi-güman

Leyle-i kadre müşabihtir heman

Bulmak istersen cehennemden eman

Mevlid-i pak-i Resulullah’a gel

Zat-i pak-i can u dilden dinle sen

Mahd-ı nur-i hakdır ol zat-ı hasen

Olduğunca dünyada sağ u esen

Mevlid-i pak-i Resulullah’a gel

Meclis-i mevlidde ey vali müdam

Ol Resule kıl salat ile selam

Cennet-i alada istersen makam

Mevlid-i pak-i Resulullah’a gel

Fikredüp dünyadan elbet göçmeyi

Cennete ahir sırattan geçmeyi

Havz-ı kevserden dilersen içmeyi

Mevlid-i pak-i Resulullah’a gel

ALLAH ADIN BAHRİ

Allah adın zikredelim evvela

Vacib oldu cümle işte her kula

Allah adın her kim ol evvel ana

Her işi asan eder Allah an-a

Allah adı olsa her işin önü

Hergiz ebter olmaya anın sonu

Her nefeste Allah adın de müdam

Allah adıyla olur her iş tamam

Bir kez Allah dese şevk ile lisan

Dökülür cümle günah misli hazan

İsm-i pakin pak olur zikreyleyen

Her murada erişir Allah diyen

Aşk ile gel imdi Allah diyelim

Dert ile göz yazş ile ah edelim

Ola kim rahmet kıla ol padişah

Ol Kerim ü ol Rahim ü ol ilah

Birdir ol birliğine şek yokdürür

Gerçi yanlış söyleyenler çok dürür

Cümle alem yok iken ol var idi

Yaradılmıştan Gani Cebbar idi

Var iken yok idi ins ü melek

Arş u fer u ay u gün hem nuh felek

Sun ile bunları, ol var eyledi

Kudretinin izhar edüp hem ol Celil

Birliğine bunları kıldı delil

”Ol!!! dedi bir kere var oldu cihan

”Olma!” derse, mahv olur ol dem heman

Bari ne hacet kılarız sözü çok

Birdir Allah andan artık tanrı yok

Haşre dek ger denilirse bu kelam,

Nice haşr ola, bu olmaya temam

Pes Muhammed’dir bu varlığa sebep

Sıdk ile anınn rızasına kıl taleb

Ger dilersiz bulasız oddan necat

Aşk ile derd ile edin es-salat

HAK TEALA

Hak Teala çün yarattı Adem’i

Kıldı Adem’le müzeyyen alemi

Adem’le müzeyyen alemi

Adem’e kıldı feriştahler sücud

Hem ana çok kıldı ol lutf issi cud

Mustafa nurunu alnından kodu

”Bil habibim nurudur bu nur” dedi

kıldı o nur anın alnında karar

Kaldı anın ile nice ruzigar

Sonra Havva alnına nakletti bil

Durdu anda dahi nice ay u yıl

Şit doğdu ana nakletti bu nur

Anın alnında tecelli kıldı nur

Erdi İbrahim ü İsmail’e hemn

Söz uzanur eğer kalanın der isem

İşbu resm ile müselsel muttasıl

Ta olunca Mustafa’ya muntakil

Geldi çün ol rahmeten li’l-alemin

Vardı nur anda karar etti hemin

”Ger dilersiz, bulasız oddan necat

Aşk ile, derd ile edin es-salat

MEVLİD YAZARINA DUA

Ey azizler işte başlarız söze

Bir vasiyet kılarız illa size

Ol vasiyyet kim derim tuta

Mis gibi kokusu canlarda tüte

Hak Teala rahmet eyleye ana

Kim beni ol bir dua ile ana

Her kim diler bu duada buluna

Fatiha ihsan ede Süleyman  kuluna

Bu beyitte Süleyman Çelebi, kendsine Fatiha bağışlanmasını vasiyet eder. Bı sırada mevlidi okuyan kişilerden biri, önce Peygamberimiz’e (s.a.v), daha sonra Adem’den (a.s) bugüne gelen tüm peygamberlere, evliyaya, alimlere, davete katılan cemaatin geçmişlerine ve ahirete irtihal edip de bir Fatiha okuyacak kimsesi kalmayanlara Fatiha bağışlar.

PEYGAMBERİMİZ’İN NURUNUN HERŞEYDEN ÖNCE YARATILMASI

Evvel andık anı kim evveldir ol

Evveline bulmadı hiç akl yol

Evvelin ol evvelidir bi-güman

Ahirin hem ahiridir cavidan

Çünkü Hak evvelliğin bildik ayan

Dinle imdi kılayım sun’un beyan

Hak Teala ne yarattı evvela

Cümle mahlukattan kim evvel ola

Mustafa nurunu evvel kıldı var

Sevdi anı ol Kerim ü girgidar

Her ne türlü kim saadet var durur

Yahşi hu, gerekli adet var durur

Hak sana verdi mükemmel eyledi

Yaradılmıştan müfaddal eyledi

Andan oldu her nihan ü aşikar

Arş ü ferş ü yerde gökte ne ki var

Ger Muhammed olmaya idi ayan

Olmayısardi zemin ü asuman

Hem vesile olduğu içün ol Resul

Adem’in Hak tevbesini kabul

Ger Muhammed gelmeseydi aleme

Tac-i İzzet ermez idi Adem’e

Nuh anınçün buldu hem garktan necat

Dahi doğmadan göründümucizat

Cümle anın dostlğuna adına

Bunca izzet kıldı Hak ecdadına

Ceddi olduğuçün anın hem Halil

Narı cennet kıldı ana ol Celil

Hem dahi Musa elindeki asa

Oldu anın hürmetine ejderha

Ölmeyip İsa göğe buldu yol

Ümmetinden olmak için idi ol

Gerçi kim bunlar dahi mürsel durur

Lik Ahmed ekmel ü efdal durur

Çün temenni kıldılar Hak’tan bular

Kim Muhammet ümmetinden olalar

Şer’ini sünnetin tut ümmeti ol ümmeti

Ta nasip ola sana Hak rahmeti

PEYGAMBERİMİZİN DOĞUSU

Amine Hatun Muhammed annesi

Ol sadeften doğdu ol dür danesi

Çünki Abdullah’dan oldu hamile

Vakit erişdi hefte vü eyyam ile

Hem Muhammed gelmesi oldu yakin

Çok alametler belirdi gelmeden

Ol rebiülevvel ayı nicesi

On ikinci gice isneyn gecesi

Ol gice kim doğdu ol hayrü’l-beşer

Anesi anda gördü neler

Dedi gördüm ol habibiin anesi

Bir acep nur kim güneş pervanesi

Berk urup çıktı evimden nagehan

Göklere dek nur ile doldu cihan

Hem hava üzre döşendi bir döşek

Adı Sündüs, döşeyen anı melek

Üç alem dahi dikildi üç yere

Her birisin edeyim nerden nere

Gökler açıldı ve feth oldu zulem

Üç melek gördüm elinde üç alem

Mağrib u meşrık da iksi anın

Biri damında dikildi Kabe’nin

Bildim anlardan kim ol halkın yeği

Kim yakin oldu cihana gelmeği

İndiler gökten melekler saf ü saf

Kabe gibi kıldılar evim tavaf

Çün göründü bana bu işler ayan

Hayret içre kalmış idim ben heman

Yarılıp çıktı divardan nagehan

Geldi üç huri bana oldu ayan

Bazıları derler ki ol üç dilberin

Asiye’ydi biri ol meh-peykerin

Biri Meryem Hatun idi aşikar

Birisi hem hurilerden bir nigar

Geldiler lutf ile ol üç mehcebin

Verdiler bana selam ol dem hemin

Çevre yanıma gelip oturdular

Mustafa’yı birbirine muştular

Dediler oğlun gibi hiç bir oğul

Yaradılalı cihan gelmiş değil

Bu senin oğlun gibi kadri cemil

Bir anaya vermemiştir ol Celil

Ulu devlet buldun ey dildare sen

Doğusardır senden ol hulk-i hasen

Bu gelen ilm-i ledün sultanıdır

Bu gelen tevhid-i irfan kanıdır

Bu gelen aşkına devreyler felek

Yüzüne müştak durur ins ü melek

Bu gice ol gicedirkim, ol şerif

Nur ile alemleri eyler latif

Bu gice şadan olur erbab-ı dil

Bu giceye can verir eshab-ı dil

Rahmeten li’l alemindir Mustafa

Hem şefiu’l-muznibindir Mustafa

Vasfını bu resme tertb ettiler

Ol mübarek nuru tergib ettiler

Amine eder çü vakt oldu tamam

Kim vücuda gele ol hayrü’l-enam

Sudasım gayet hararetten kati

Sundular bir cam dolusu şerbeti

Şerbeti karşımda tutdu huriler

Bunu sana verdi Allah dediler

Kardan ak idi hem soğuk idi

Lezzeti dahi şekerden yok idi

İçtim anı oldu cismim nura gark

Edemedim kendimi nurdan fark

Geldi bir ak kuş kanadıyla revan

Arkamı sıvadı kuvvetle heman

Doğdu ol saatte ol sultan-ı din

Nura gark oldu semavat ü zemin

Sallü eleyhi ve sellimü teslima

Hatta tenali cennetten ve naima

Essalatü vesselamü aleyke ya Resulallah

Essalatü vesselamü aleyke ya Habiballah

Essalatü vesselamü aleyke ya Nebiyullah

5 yorum

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*